Evet dostlar hayatta herkesin bir hayal kırıklığı vardır. Benimkine gelince anlatayım, siz de benimle belki kendinizi bulursunuz.
Yıllarca onay almak için çabalamış biri olarak yazıyorum bu satırları size. Onay almak için çabalamıştım ama ailem için başkaları her zaman daha mühim, daha üstün olmuştu. Böylece daha baştan hayata yenik başladım. (Ya da öyle düşünüyordum)
Sonrası mı?
Evlendim. Ama sanki hayat bana bir ders vermek istiyormuş gibi, bir karşılıkta eşimden gördüm. Üstüne bu sefer işin içine güven sorunu da girdi. Bir de başka kadınları övmesi… (Neyse o kadarı bende kalsın.)
Sorgular oldum sonra
Neden herkes benden ileride? Ben neden gerideyim? Ne yaparsam yapayım neden yetişemiyorum? Neden bu hayal kırıklığı?
Bu kadar zor muydu onlar gibi çok övülesi insan olmak. Neden hep bir adım gerideyim, ne farklılıklar var peki?
Onlarda olup bende olmayan ne vardı? Zaten hayata 1-0 yenik başlamıştım. Neden bu yenilgiyi bir türlü değiştiremiyordum. Zihnimde oluşan bu algıyı yıkamıyordum. Kulağımda ki ses, hiç susmadan, sürekli konuşuyordu.
“Sen yapamazsın, Dur”
Neden!?
Hmm… Düşündüm, sürekli yaşadığım, bana yaşatılan bu duyguyu çok düşündüm. Benim de elim ayağım düzgündü. Bende de iki göz iki kulak vardı; çok şükür sağlıklı idim.
Aslında ben biriciktim. Bir tane idim. Bu dünyada benden bir tane daha yok.
Kendimi sevmemi, kendime güvenmemi engelleyen bu yükten, kurtulmam gerektiğini fark ettim.
Artık hayal kırıklığı ile yüzleşme vakti.
Önce zihnimde olan bu yükü, bana anımsatan herkesi silmekle başlamam gerekti. Duygusal olarak bu bağı koparmalıydım. Beni, ben olduğum için sevip değer veren, saygı duyan kişilerle yürümeliydim bu hayatta. Hayallerime saygı duyan!
Böylelikle bende kendimi var edebilecektim. Ve var ettikçe güvenim yerine gelecekti. Kendimi sevecektim önyargısızca.
Zihnimde ya da etrafımda, bana başkalarını hatırlatanlar, beni onlarla kıyaslayanlar olmayınca;
bende kendimi severek, hayallerime tutunabilecektim.
Ve bunu yapmak kolay olmayacak
İşte bende bu yüzden yazıyorum. Belki sizlere ulaşır, belki siz de bir şeyleri kendiniz için değiştirmeyi düşünürsünüz.
Kimse siz değil! Siz de bir başkası değilsiniz.
Herkesin kendine özgü özellikleri var. Tıpkı kimyadaki periyodik cetvel gibi… Elementlerin her birinin özellikleri farklı. (Biri olmayınca hayatta ki durumlar nasıl sarsılır, aynen öyle)
Sizin de bu dünyada görevleriniz ve bir duruşunuz var. Bunu hiç bir zaman unutmayın.
Bende hatırlayacağım.
Bir sonraki yazıda görüşmek üzere
Kendini sev dostum, hayat çok güzel.
Yaşa bu hayatını sonuna kadar.